Een valse start

Na een aantal hoopvolle oefen- en bekerwedstrijden was er afgelopen zondag in de eerste helft tegen Boskant geen schim meer van dit team te herkennen en werd er na een 3 – 0  achterstand met 3 – 2 verloren. 

Keldonk begon zoals het leek erg gespannen aan de wedstrijd en het hielp ook niet mee dat ze binnen tien minuten heel schlemielig tegen een 1 – 0 achterstand aan liepen. Door dit doelpunt werd het er allemaal niet beter op en na een klein half uur verdubbelde Boskant de voorsprong. Het eerste Keldonkse wapenfeit voor de pauze was een goed schot van Rens van der Cammen maar dat werd door de Boskant keeper goed verwerkt. Toen het snel daarna ook nog 3 – 0 werd leek het over en uit. Toch kwamen ze net voor de rust enigszins terug in de wedstrijd. Een prachtig genomen vrijetrap, net buiten de zestien, werd door Sieb Sigmans strak in de kruising geschoten, waardoor de ruststand iets dragelijker werd.

Na de thee tapte Keldonk duidelijk uit een ander vaatje en werd er met meer passie gespeeld. Na vijf minuten hadden ze al succes toen op aangeven van Kyan van Uden zijn maatje Robin Cremers de marge naar èèn doelpunt terug bracht. Nu was het weer een wedstrijd en ging men op jacht naar meer, en dat had er zeker in gezeten. Rens van der Cammen liet nog maar eens een goed schot los dat rakelings naast ging. Renè van Lankveld mikte voorlangs en een mooie kopbal van Floris de Grauw ging rakelings over. De grootste kans om alsnog een gelijk spelletje mee te nemen kreeg vlak voor tijd Renè van Lankveld, maar die schrok zo van zijn vrijheid dat die slechts een rollertje kon produceren.

Gezien de tweede helft had Keldonk wel ’n puntje verdiend, maar de wedstrijd was in de eerste helft al jammerlijk verspeeld.